Svaki umjetnik i slikar ima različite inspiracije i motive za rad, koje slika u svojim djelima. Tako su našeg Savu Šumanovića najčešće inspirisale kupačice, nage djevojke na plaži, Petra Lubardu junaci i bitka na Kosovu 1389. godine između Srba i Turaka, Rista Vukanovića portreti junaka i slavnih ličnosti, Milan Konjević je slikao mrtvu prirodu, a u naše tamno vrijeme propadanja razvio se poseban poltronski stil lažne umjetnosti.

Izvjesni Darko Petrovića, poznatiji kao Rubens iz Skelana i Bajine Bašte, Ćaci slikar i diplomac Likovne akademije u Trebinju, poslednjih mjeseci privukao je pažnju javnosti i dvorskih medija svojim specifičnim stilom, ulizivačkim slikarstvom. Ćaci slikara Petrovića inspirišu direktori, predsjednici, tajkuni i moćnici, a prvog je naslikao svog rođaka i mecenu Luku Petrovića.

Potom ga je inspirisao komičan nastup na Herceg televiziji i priča Jovice Vlatkovića o uticaju šišmiša na vjetroelektrane, pa je pored generalnog uradio portret i izvršnog direktora Elektroprivrede Republike Srpske u prirodi, jer očito da su apanaže iz Elektroprivrede Republike Srpske velike.

Rodoljub Drašković je milijarder i najbogatiji Hervegovac, pa je logično da je bio inspiracija za portret kneza na konju, kako drži zdravicu iznad svog dvorca.

Moćnici na konjima su vrhunac ulizivačkog slikarstva a ćaci slikar ciklus je završio portretom Dodika na konju, kako stisnute šake juriša sa srpskom trobojkom, kao neka tobože junačina koja nikad nije omirisala baruta niti vidio ratište na dvogled.

Ćaci sobo-slikar iz Bajine Bašte, ulizica bez časti, morala, skrupula i obraza koji se dodvorava korumpiranim političarima i moćnicima slikanjem njihovih portreta, prava je slika našeg urušenog društva i tamnog vremena sveopšteg propadanja, u kome caruju poltroni i ulizice, a nastati se da će posle duge kiše, mraka i propadanja svanuti sunčani dani slobode u kome će nestati iz javnog prostora  poltroni, ulizice i njihove beščašće.

Nebojša Vukanović