Iako bi zbog prošlosti države iz koje dolazi trebao imati posebnu osjetljivost i prvi reagovati na nacističke i šovinističke ispade, Kristijan Šmit glasno ćuti i ne želi da osudio sramno ponašanje Dragana Čovića i HDZ BIH, organizovanje koncerta Marka Perkovića Tompsona u Širokom Brijegu, veličanje ustaškog pokreta i fašizma, nacističke pozdrave i da se ogradi od stvarnog organizatora, svog prijatelja Dragana Čovića, koji je danas u svom Kabinetu u Mostaru ugostio Tompsona, što je provokacija i uvreda za Srbe, Jevreje i Rome. Šmit tako ponovo pokazuje da je prohrvatski i prohadezeovski visoki predstavnik za Hrvate u BiH, da je dostojan ordena Ante Starčevića koji je dobio od Hrvatske da svoje zasluge i da nastavlja nekorektno antisrpsko ali i anribošnjačko ponašanje.

Posle stotina prozivki u medijima zašto uporno i glasno ćuti, i na koncert Tompsona, i ustaške ispade krajnje desnice u Hrvatskoj, pjevanje oda Paveliću i javne prijetnje Pupovcu od strane poslanika većine okupljene oko HDZ-a prijatelja Andreja Plenkovića u Saboru Hrvatske, napade na državljane Republike Srpske i navijače Zvezde u Tuzli, od strane državljana Hrvatske, pod pritiskom se blago u medijima obratio Milorad Dodik, ali se nije obrušio na pobratima Dragana Čovića kako zaslužuje niti najavio kontramjere, da će raskinuti strateško partnerstvo sa HDZ BIH, već pokušava da se dozirano oglasi kako bi pilatovski oprao ruke i sakrio tragove.

U nastavku pogledajte Saopštenje Miodraga Dodika koje prenosim u cjelosti da njegove zvanične stranice, a zanimljivo da se oglasio nakon što sam ga javno prozvao da ćuti, ne smije da se oglasi i zamjeri Zagrebu, da tako prećutno podržava proustaško antisrpsko ponašanje strateškog svog partnera Dragana Čovića. Treba se samo zapitati kako bi Dodik i njegovi mediji reagovali da se neko od bošnjačkih lidera, Bakir Izetbegović ili Dino Konaković, sastao sa nekim bošnjačkim pandamom Tomspona, koji slavi genocid sa Srbima, kakva bi se lavina podigla ali protiv Čovića i Plenkovića ne smije, već samo blago, da se pokušaju oprati ruke i sakriti tragovi izdaje od srpskog naroda.

Slikanje Dragana Čovića sa Tomsonom nije bezazlen estradni trenutak, nego nastavak opasne rehabilitacije ustaštva i pokušaj da se ta ideologija presvuče u tobožnje „evropske vrijednosti“.

Tomson je oličenje neoustaštva, promoter politika pod kojima je ubijeno 800.000 Srba u NDH, od toga pola miliona u Jasenovcu, i svaka njegova pojava kod nas Srba izaziva uznemirenost i odbijanje.

Ako su evropske vrijednosti relativizacija nacističkih i ustaških zločina, onda je riječ o političkoj i istorijskoj sodomi i gomori s kojom Republika Srpska ništa ne želi da ima.

Mnoge zemlje EU zabranile su Tomsonove koncerte, a i nastupi u državi iz koje dolazi, unose strah među one malobrojne Srbe koji su u njoj ostali.

Njegov nastup u BiH samo je dodatno podigao tenzije, produbio podjele i nerazumijevanje.

Svako ko se fotografiše, pjeva ili odlazi na koncerte ustaških apologeta, vrijeđa žrtve Drugog svjetskog rata – prije svega srpski i jevrejski narod, koji su bili među najvećim stradalnicima u zločinačkoj NDH.

Relativizovanje zločina i promocija ustaštva nije samo istorijski revizionizam, već akt otvorenog neprijateljstva prema Republici Srpskoj, čije je postojanje neraskidivo vezano za antifašističku borbu i sjećanje na nevine žrtve.

Ako je moguće promovisati ustaštvo pod evropskom zastavom ili uz evropsko ćutanje, onda Republika Srpska ima puno pravo da svoju samostalnost gradi i na jasnom odbijanju da bude dio takvog društva i takvih vrijednosti.

Milorad Dodik