Zašto je važno da Talić ne „prelomi“

Zoran Talic.jpg

Zašto je važno da Talić ne „prelomi“

Poslednjih dana u medijima se učestalo govori o mogućnosti da Zoran Talić napusti PDP i pridruži se Igoru Radojičiću i vladajućoj koaliciji u Banjaluci. Radojičiću nije od velikog značaja da dodatno ojača vlast u Skupštini grada Banjaluke, jer je ona već stabilna i nema nikakvih naznaka da bi opozicija mogla napraviti neku novu većinu, već je očito cilj da se dodatno oslabi i razbije opozicija u Krajini. Režim nema nikakvih uspjeha i rezultata kojim bi se mogao pohvaliti građanima, pa se za opstanak na vlasti služi prosipanjem ogromne količine budžetskih novaca za strogu kontrolu medija te kupovinu istaknutih opozicionara.

U skladu sa starom poslovicom zavadi pa vladaj, koristeći stare udbaške metode režim u Republici Srpskoj neprekidno izaziva podjele i sukobe unutar opozicionih stranaka, prevodi pojedine poslanike i funkcionere koji tako postaju najveći neprijatelji i kritičari dojučerašnjih saboraca. Najbolji primjer kod nas su Nenad Stevandić i Darko Banjac, koji su nakon preloma postali udarne pesnice režima i veći katolici i od samog crvenog pape. Dodik samo kopira stare udbaške metode koje je do detalja razradio njegov dugogodišnji prijatelj i saradnik Milo Đukanović, a poznate su kao „prelamanje“ po čuvenom Mašanu iz Golubovaca kojeg su crnogorski udbaši nagovarali da „prelomi u mozgu“ i 2006. glasa za nezavisnu Crnu Goru. Uprkos brojnim podjelama, strašnom medijskim pritisku i svakodnevnom spinovanju javnosti raznim neistinama, režim strahuje da bi sve teža ekonomska situacija, masovna otpuštanja radnika i smenjenje plata koje slijedi moglo probuditi građane klonule u apatiju, pa se zbog toga insistira na dodatnim podjelama unutar opozicije.

Banjaluka je ključ svakih izbora, i režim nastoji da iskontroliše mlade i istaknute opozicionare koji bi mogli probuditi i pokrenuti građane. Sa tim ciljem preko Igora Radojičića vrši se pritisak i na Zorana Talića, odbornika i predsjednika GO PDP-a Banjaluka. Medijski spinovi o osnivanju tzv „trećeg bloka“ kojeg bi tobože predvodio Radojičić su vrhunac licemjerstva jer gradonačelnik Banjaluke već 20 godina predstavlja jedan od stubova režima i aktivni je saučesnik u najprljavijim poslovima, pa njegova odgovornost za trenutno stanje u društvu nije nimalo manja od Dodikove. Radojičić nije nikakav disident već vrhunski glumac, licemjer i američki đak koji fingira sukob sa pojedincima u vrhu SNSD-a kako bi prevario naivne i doprinio boljem rezultatu Dodikove crvene sekte.

Zorana Talića sam upoznao ove jeseni tokom predizbornih skupova Dragana Čavića u banjalučkim naseljima. Od ranije sam pratio njegove dobre nastupe i kritike SNSD-a u lokalnoj skupštini, i iskreno se nadam da neće napraviti životnu grešku i podržati one koji su nas sistemski razorili i vratili nekoliko decenija unazad. Nisam upoznat sa detaljima Talićevog nezadovoljstva, ali sigurno je da u svim velikim partijama ima puno neslaganja, razmirica i ličnih animoziteta. Ipak to ne treba biti razlog za prelazak na drugu stranu, jer je trenutno najvažniji i sveti cilj svih Srba i iskrenih patriota sa ove strane Drine da se ujedine u borbi za oslobođenje od unutrašnjeg okupatora. Kada se na izborima pobjede i otjeraju tirani, biće dovoljno prostora za nove ideje, političke rasprave i kreativno iznošenje stavova i mišljenja. Do tada treba potisnuti sujete, na stranu staviti sve razmirice i lične interese, zbiti redove i složno krenuti u konačno oslobođenje oktobra 2018. Ako sam ja nakon nepravedne i nezakonite zabrane učešća na lokalnim izborima mogao zarad viših političkih interesa progutati teške uvrede, napade i tužbe Talićevog kolege potpredsjednika i snažnim udarcima po Luki Petroviću podržati njegovu kampanju, zbog čega sam se sukobio sa saradnicima koji nisu mogli da razumiju opštu tešku situaciju, ne vidim koji bi to razlozi natjerali predsjednika najvećeg i najvažnijeg Gradskog odbora PDP-a da napusti stranku!?

Iskreno se nadam da Talić neće „prelomiti“ i staviti kokoradu na glavu u zimu 1945. već da će biti jedan do stubova oko kojih će se u narednih godinu i po dana okupiti i ukrupnuti opozicija u Banjaluci pred odlučujući boj. U suprotnom vjerujem da će se dugo kajati zbog „Bečkog sporazuma“, koji je Rokfelerov đak baciti pod noge čim se mastilo na njemu osuši.

Nebojša Vukanović