Vatreni navijač

Vrijeme je da napokon napišem jedan tekst iz sportske rubrike. Paroh mostarski Radivoje Krulj, arhijerejski zamjenik vladike Grigorije, veliki je ljubitelj fudbala. Osim što voli rekreativno da igra mali fudbal i gleda najvažniju sporednu stvar na svijetu, otac Krulj je vatreni navijač više klubova, prije svega mostarskih, i aktivno učestvuje u marketinškim športskim akcijama.                                                                                 

Ovih dana mostarski i sarajevski mediji su objavili vijest kako je pop Krulj pozvao navijače Veleža, popularne „rođene“ ili „crvenoarmejce“, da 10-og marta odu u Sarajevo na Otoku i podrže klub iz istočnog dijela Mostara u prvenstvenoj utakmici protiv Olimpika. „Rođeni“ Krulj se za ovu priliku se i fotografisao sa prvotimcem Veleža, sa dresom i porukom u ruci “Svi na Otoku, Velež nas treba, subota 10. mart u 15:00“!


Koliko će Mostaraca poslušati popa Krulja, i da li će i on možda sa tribina sa crvenim šalom bodriti Velež i predvoditi „rođene“ vidjećemo u subotu, a nadati se da će donijeti sreću Veležu, kao lani Zrinjskom.  Naime pop Krulj sličan poziv navijačima uputio je i prošle godine, ali tada pozivajuću Mostarce da podrže Hrvatski športski klub Zrinjski u borbi za titulu!?

U sklopu velike marketinške akcije, otac Krulj je sa grupom hrvatskih sportista, političara i javnih ličnosti pozivao navijače da dođu na stadion Pod Bijelim brijegom i podrže igrače u odbrani titule! Zanimljivo je primijetiti da među fanovima i navijačima u Mostaru, ali i BiH, nema njegovih kolega imama, hodža i fratara, koji javno promovišu  klubove i ne pozivaju navijače, pa se stiče utisak da otac Krulj u Mostaru želi biti veći katolik od pape ili prorok od Muhameda .                                                                                                         

Lijepo je što otac Radivoje prati domaći nogomet, pardon fudbal, samo ostaje neduomica za koga navija. Po svemu sudeći u zapadnom hrvatskom dijelu Mostara navija za Zrinski, u istočnom bošnjačkom za Velež, a vjerovatno kad se vrati kući u Nevesinje stavi šal ili obuče zvezdin crveno-bijeli dres, i sa „delijama“ prati košarkaše i fudbalere Zvezde u evropskim takmičenjima. U zvezdinom dresu se ne slika, jer to baš i nije popularno u Mostaru, pa je bolje ne slikati se u dresovima srpskih, već isključivo hrvatskih i bošnjačkih klubova.                                                                                             
Mudri i snalažljivi otac Radivoje očito za svaki grad ima poseban fes, pardon dres, i nema sumnje da je dobro izučio dubrovačku latinsku poslovicu „sa svakim lijepo ni sa kim iskreno“. Očito da neki naši sveštenici bliski vladici Grigoriju, nažalost, ne samo da u svojim novotarijama propovjedaju latinštinu, već i žive takvim dvostrukim životom, što nikada nije bilo karakteritično za Srbe u Hercegovini.

Svestrani i veoma angažovani mostarski paroh je predsjednik „Prosvjete“ u Mostaru, a svakako da se aktivno bavi i politikom, redovno organizuje prijeme za Dodika, Željku, Luku i druge političare na vlasti prilikom posjeta Hercegovini. Ostaje nedoumica da li „rođeni“ Krulj prilikom razgovora za svaki slučaj u džepu ima spreman grb i zastavicu „Igokee“ ili „Partizana“, da ih na vrijeme izvuče kao kec iz rukava ako Dodik slučajno skrene temu sa političkih na sportska dešavanja?

 

P.S. Tekst je samo početak odgovora na današnje napade, hajku, neistine i optužbe koje je Grigorije preko poslušnika iznio na račun mog strica Milorada Vukanovića, predsjednika Srpskog nacionalnog vijeća grada Dubrovnika i Dubrovačko-neretvanske županije.

Nebojša Vukanović