Trebinjski SNSD na skupu podrške Vučiću u Beogradu

Srpski despoti i lažne patriote gube polako razum i dodir sa realnim svijetom, ali istovremeno imaju sve više pristalica, uglavnom radnika javne uprave. Od nekadašnjeg abortusa i pobačaja, Vučić je naprasno uz Telekom postao  Dodikov saveznik i ključni oslonac, uz HDZ i Čovića, pa ne treba da čudi što je Dodik jedan od govornika na današnjem skupu SNS-a u Beogradu, koji predstavlja neku vrstu kontramitinga na višemesečne proteste opozicije.

Podršku Vučiću i Dodiku pružiće i veća grupa aktivista SNSD-a iz Trebinja, uglavnom radnika HET-a, elektroenergetskog sektora i gradske administracije, koja je jutros autobusom pošla u Beograd na režimski kontramiting. Mlade socijaldemokrate će uživati u svirci Lukasa i Riblje čorbe, ali i morati da skandiraju po potrebi srpskim voždovima, koji nas gušenjem sloboda, medija i osnovnih ljudskih prava vraćaju u srednji vijek. Osim botova i omladinaca, u Beograd su otišli i mnogi visoki funkcioneri SNSD-a.

Pristalice SNS-a uz sendvič i piće imaju dnevnice, a posebno dobro su plaćeni i cijenje i „vikari“ koji uzvikuju parole. Vjerovatno će i Lukine skutonoše dobiti uz sendvič i ćevape neku nagradu, dnevnicu „na crno“ iz Elektroprivrede i HET-a, kako bi bili nagrađeni za odanost voždu i Partiji. Činjenica da se skrivaju iza ispisanih parola, pokazujući osjećanje stida, govori da još imaju nešto ljudsko u sebi, za razliku od svojih šefova i naredbodavaca, i da su svesni koliko je prljava organizacija i klan kome pripadaju. Napaćeno srpsko roblje odlazi u Beograd, mnogi misleći da tako brane napaćeno srpstvo, a u stvari su dio najveće nacionalne bruke i sramote novijeg doba.

Režimski mediji, poput PINK-a i RTRS-a, izvršili su kolektivnu lobotomiju mozga kod dobrog dijela srpskog naroda, a kontramiting i svakodnevne ludosti koje gledamo samo su ejdetske slike naše kolektivne propasti. Orbanova podrška je očekivana, a prava je šteta što Erdogan i Kim Džong Un nisu poslali svoje predstavnike na veliki skup slobodarskog pokreta i braće koja pokušavaju da nas vrate jednoumlje, totalitarizam i srednji vijek, vremena koja su davno zaboravljena u normalnom društvu.

 

Nebojša Vukanović