Srbende na baterije

Svjetsko prvenstvo u fudbalu je počelo, ali u Trebinju i Hercegovini nema previše pompe, navijanja, isticanja nacionalnih simbola, zastava, dresova.. Rijetki su kafići koji su istakli srpske zastave, i nema one specifične atmosfere koja prati velike sportske događaje. Sasvim drugačiji utisak je u Hrvatskoj, gdje su zastave i šahovnice na svakom koraku, stotine automobila i objekata je okićeno hrvatskim zastavicama, šahovnicama na retrovizorima, i to sve vrijeme a ne samo kada igra njihova reprezentacija.                                  

Atmosfera je slična i u Ravnom, Stocu, Mostaru, Uskoplju i gradovima u Federaciji u kojima Hrvati čine većinu stanovništva. Juče sam prolazio kroz Ravno i Stolac, i gotovo svaki kafić je okićen sa nekoliko hrvatskih zastava, a u Uskoplju šahovnice su zakačene ne samo na kafiće već i za bandere, saobraćajne znakove, ograde.. Možda u Federaciji Hrvati pomalo i prkose Bošnjacima i namjerno ističu svoja nacionalna obilježja, ali je činjenica da snažno i iskreno bodre svoju državu i reprezentaciju.                                                                                                                                                        

Stekao sam utisak da je izražavanje nacionalnih osjećanja u Hrvatskoj, te dijelovima BiH u kojima su Hrvati većina, prirodno i spontano i da nije organizovano od strane države, neke stranke ili organizacije. Pitam sam gdje se kod nas naprasno izgubi onaj patriotski duh, i zašto nema srpskih trobojki, dresova i nacionalnih obilježja tokom prvenstva u fudbalu, posebno kada igra reprezentacija Srbije. Poneki kafić je istakao srpsku zastavu, ali taj broj nije ni približan hiljadama srpskih trobojki kojima mašu Trebinjci i Hercegovci recimo za Dan Republike!?                                                              

Gdje su nestale one silne srpske zastave, i zašto sada, kao što to masovno rade Hrvati, ne okitimo svoje kuće, vozila, kafiće i objekte srpskim trobojkama kao za Dan Republike? Nije valjda da je potrebno da Luka i Partija daju mig kada treba srbovati, naspu koji litar goriva i napune baterije kojom litrom rakije, pa da se tek onda ide u Partiju po zastavu i kruži ulicama Trebinja?

SNSD-ovci i njihove pristalice su uglavnom lažni Srbi i lažne patriote na baterije, koje lažno srbuju samo kada ima nekog ličnog interesa i posebnog povoda. Oni nekako uspjevaju sve zdravo u društvu da unište i pogaze, pa su tako lažnim srbovanjem, stalnim tenzijama i lažima uspjeli da na neki način umrtve i onaj istinski patriotski duh Hercegovaca, po kome smo nekada bili prepoznatljivi. Ništa ne može da opstane na silu, pa tako ni ljigavo nametanje nacionalnih tenzija od strane neokomunista, koje ima za cilj skretanje pažnje javnosti sa ključnih problema u društvu, i zato je ono dalo suprotan efekat.  

Mnogim iskrenim patriotima i nacionalistima ugušen je istinski patriotski duh upravo izvještačenim ponašanjem lažnih patriota na baterije, dezertera, profitera i lopova, koji po potrebi glume srbende sve dok ne zagusti, a onda bi po navici ponovo preko grane da švercuju, ostavivši iskrene patriote da ginu i brane njihove kuće i porodice.                                                                                       

I na kraju bih želio posebno da pozdravim lažne crvene srbende na baterije, koji su već dobili nalog da ponovo krenu u prljavu kampanju i pljuju me po trebinjskim sajtovima sakriveni iza lažnih profila i botova. Kad požele da srbuju,  predlažem im da pođu sa mnom do Albanije, Knina, Kosova, Dalmacije i Banije, da srbuju sa mnom tamo gdje su naša braća ugrožena, a ne da u HET-u i Elektroprivredi mašu sa tri prsta i prolijevaju fekalije po nalogu svojih mentora.

 

Nebojša Vukanović