palpal

Prevrtanje kostiju predaka

Od podmuklih zlikovaca se sve može očekivati, ali prevratnje kostiju predaka je ipak previše. Kerber Siniša Mihailović sinoć je u Dnevniku RTRS na najprizemniji način, ne pokušavši da od mene dobije odgovore i pojašnjenja na pitanja koja ga interesuju, najprimitivnije i najbestidnije vrijeđao i ponižavao moje pretke, koji su mučenički postradali od ustaške ruke.                                                                     

Na konferencijama za novinare ponekad se može dogoditi „lapsus linguae”, jezička pogreška, pa sam i ja slučajno umjesto Vlada Simovovog rekao Simo Vladov Vukanović. Radi čitaoca, a ne radi bolesnih bijednika sa RTRS-a, pojasniću stradanje moje porodice u Drugom svjetskom ratu. Juna 1941. godine, ustaše su tokom sjetve žita u Popovom polju na prevaru uhvatili 186 Srba, od toga 11 Vukanovića, devet iz sela Zavala, i dvoje iz mog sela Dobromiri na Bobanima. Početkom 30-ih godina, grupa Vukanovića iz mog sela Dobromira kolonizirala je u Đakovicu, a među njima je bio moj đed Vlado sa porodicom, jedini rođeni brat đeda Filipa. Nakon Aprilskog rata i kapitulacije Kraljevine Jugoslavije, Šiptari su protjerali sve Srbe koloniste, među njima i moga đeda Vlada Vukanovića, rezervistu i kraljevog vojnika u Aprilskom ratu, koji se sa suprugom i dvoje malo djece nakon Đurđev-dana vratio na Bobane.                                   

Rođena braća Vlado i Filip, sa suprugama, sestrom i brojnom djecom, živjeli su skupa u porodičnoj kući u Dobromirima na Bobanima, sagrađenoj 1930. godine, koju su ustaše spalile u poslednjem Otadžbinskom ratu 1992. godine.                                                              

Mjesec dana po povratku iz Đakovice u rodno selo Dobromire,  đeda Vlada su ustaše uhvatile tokom sjetve, zatvorile u školu u Veličanima a potom mučile i bacile u Ržanu jamu. Đed Vlado uhvaćen je na njivi „Glamljivac“ ispod sela Drijenjani, dok je đedov brat od strica Dušan Nikole Vukanović, uhvaćen na njivi „Dragomirnica“ kod Poljica u Popovom polju, a potom su skupa bačeni u jamu. U Ržanoj jami su završila i 3 prva rođaka mog đeda, Branko, Dušan i Danilo Vukanović, sinovi Vukana Vukanovića. Kosti svih 186 žrtava ustaškog terora su 1990. izvađene iz Ržane jame i prebačene u Spomen-kosturnicu u selu Veličani, a beskrupulozni Mihailović je snimio i ploču na kojoj se nalaze imena Vlada Simovog i Dušana Nikolinog Vukanovića iz sela Dobromira.                                                                                        

Igrom slučaja tog kobnog dana, 23.6.1941.  godine, moj pokojni stric Simo, mlađi rođeni brat oca Anđelka, spletom srećnih okolnosti nije završio u jami, i zbog toga sam podsvjesno napravio jezičku pogrešku u imenu tokom konferencije za novinare, a potom se i ispravio. Imena i kratke biografije svih postradalih Vukanovića, među njima i pokojnog Vlada Simovog, nalaze se i u knjizi „Trebinjci pali u borbi za slobodu“

Koliko neko mora biti jadan i bijedan da prevrće kosti mojih predaka mučenički stradalih od ustaške ruke, i da koristi jednu jezičku pogrešku – Vlado Simov umjesto Simo Vladov, kako bi  ustvrdio da na spisku žrtava bačenih u Ržanu jamu nema imena mog đeda, ni pravog ni izmišljenog kako reče Kerber, i kaže da sam ja lažov. Ako je za 10 godina rada jedna slučajna jezička pogreška na konferenciji za novinare sva moja laž i pogreška koju je RTRS pronašao, neka je monstrumima prosto.                                                                                           

Đed Filip je proveo 18 mjeseci u trebinjskom zatvoru jer nije želio da skupo plaćenu zemlju da u „zadruge“, a pisanje dubrovačke štampe i fotografije nedvosmisleno potvrđuju da je pop Stevo Kovačević nažalost služio pomen ustašama ispred spomenika podignutog „žrtvama jugoslavenskog komunističkog terora“1994. godine na ostrvu Daksa kod Dubrovnika. Istinitost mog pisanja dokazaće se na sudu, jer je nedostojni Grigorije i zbog ovog teksta pokrenuo parnicu i traži naknadu duševnih bolova, a u odbrani i odgovoru pripremio sam seriju neoborivih dokaza koji će potvrditi istinitost pisanja.                                                                       Pravoslavni pop Stevo Kovacevic na ustaskom spomeniku.jpg

Postoji li išta prljavije, beskrupuloznije i pokvarenije nego vrijeđati nečije pretke, prevrtati i omalovažavati kosti srpskih mučenika koji su na zvjerski način postradali od ustaške ruke, kako bi lažima pokušali da me diskredituju? Udari na porodicu i prevrtanje kostiju mojih predaka pokazuje da je Fabrika mržnje laži i zla dotakla samo dno, jer nikada niko prije sadašnjih urednika-zlikovaca nije padao ovako nisko.                                                        

Deset dana Vukanovići su udarna vijest na sajtu, Dnevniku i Pečatu RTRS-a, i očito je da monstrumi žele da me isprovociraju. Prljava kampanja pokazuje koliko smetam režimu i njihovim skutonošama, i sigurno je da će istina i pravda na kraju odnijeti pobjedu nad lažima, podvalama monstrumima i zlom. Monstrumi moraju biti svjesni da se neke stvari, poput prevrtanja kostiju predaka i napada na porodicu, ne mogu zaboraviti ni oprostiti.

 

Nebojša Vukanović