Pod zastavom Srpske

E kad vidim šta jedna funkcija i porcija ćevapa na Baščaršiji urade od čovjeka za kratko vrijeme, dođe mi da više nikad ne naručim ni peticu, a kamoli veliku desetku sa lukom!

Novoustoličeni ministar spoljne trgovine Staša Košarac sve do nedavno bio je, ili se bar tako lažno predstavljao u javnosti, velika srbenda koja je mahala sa srpskom zastavom, dizao tri prsta, davao žestoke izjave režimskim medijima, a vrhunac borbe za napaćeno srpstvo bilo je predizborno postavljanje dva stuba, nazvana krst na Zlatištu iznad Sarajeva, sa pobratimom i lažnim logorašem Branislavom Dukićem, kako bi se podigle nacionalne tenzije i uzeo koji predizborni poen.

Košarac se busao, srbovao, napuštao sjednice zbog Šefika Džaferovića, jer je do odlaska njega i Dodika u Sarajevo on bio ratni zločinac koji je sa mudžahedinima ubijao Srbe na Vozući, pratio u stopu šefa Dodika, srbovao i  vodio kampanju pod zastavom Srpske, ali mu je svo napaćeno srpstvo naprasno palo čim je sjeo u ministarsku fotelju u Sarajevo.

Ne znam da li je na sastanku sa američkim ambasadorom u BiH Nelsonom jedna od tema bila izvoz brlje u SAD-a, flaširane pod lažnom etiketom prirodne domaće rakije, ali je vidljivo da  nigdje nije bilo srpske trobojke. Košarac se pohvalio javnosti  sastankom na kojoj dominiraju zastave BiH i SAD-a, a da živahni Košarac pun elana svakodnevno okuplja prijatelje i saveznike govorio i fotografija na kojoj je, u svom Kabinetu bez zastave Srpske, ugostio i ambasadora prijateljske Velike Britanije u BiH. Nije saopšteno više detalja, ali vjerujem da su pričali o tome kako je opasnijh 40 britanskih agenata uspjelo da izmakne Dodiku i Lukaču, i tako propala Obojena revolucija nasilnog rušenja režima i mrskog Soroša, koja se u snu bila ukazala dekanu Ćeraniću.

 

Ne znam da li je do ćevapa kod Želje, magle ili nečeg trećeg, ali je vidljivo da nema ni traga od nekadašnje velike srbende, koji je u Sarajevu postao manji od makovog zrna, evropejac, snishodljiv, kooperativan, poslušan, čak više i od svog šefa Dodika, koga Bakir vrti oko prsta kao privjezak. Zastava Srpske, kao i svo srpstvo napaćeno, bačeno je pod noge, brzo su zaboravljena velika obećanja, a SNSD-ovci su pokazali da su za dvije ministarske i par direktorskih fotelja spremni da prave pakt sa crnim đavolom, idu u sto vira za sto lira ne mareći puno za nacionalne interese, ponos, dostojanstvo i patriotizam, u koji su se lažno kleli.

 

Nebojša Vukanović