Niski udarci nemoćnih

Strah životu obraz kalja često, a nemoć i strah bude u ljudima najniže nagone. Niski udarci i napadi na porodicu su najbolniji, i upravo zbog toga režim, često iz nemoći i straha, nisko i prljavo udara po nedužnim. Tako je juče nedostojni Grigorije iz Vareša preko Karađorđa Bjelakovića, kome je očito podmetnut napisan tekst, lukinih trebinjskih portala i RTRS-a, lansirao besmislenu konstrukciju iznoseći uvrede i teške optužbe na račun mog strica Milorada Vukanovića, ali i pokojnog doktora Vladislava Turnića.                                                          

Ako postoji neko u porodici na koga mogu biti posebno ponosan, onda je to stric Milorad Vukanović, a to će sigurno potvrditi svako ko je imao priliku da upozna ovog istinski poštenog, neiskvarnog, dobronamjernog, širokogrudnog i prostodušnog čovjeka. Početkom 1990. sa Jovanom Raškovićem osnivao je Srpsku demokratsku stranku, bio prvi i jedini predsjednik SDS u Dubrovniku, bio vođa i istinski se borio za prava Srba u Dubrovniku. Nakon izbijanja rata, zbog svog rada prvo je izbačen sa Sveučilišta, gdje je radio kao univerzitetski profesor, potom je na njegovu porodičnu kuću u Lapada bačena bomba, da bi na kraju bio hapšen i proživio užasnu torturu i zatvoru. On i njegova šira porodica proživjeli su pravi pakao, ali nije poklekao i uvijek je bio i ostao prvi među dubrovačkim Srbima. Nakon rata i penzionisanja, kao predsjednik Srpskog nacionalnog vijeća borio se za povratak imovine i zaštitu prava Srba u Dubrovniku i jugu Hrvatske.                                                                
Sa njim je u tim teškim vremenima postradao i pokojni dr Vladislav Turnić, koji je na početku rata smogao snage i hrabrosti da bude predsjednik Pravoslavne crkvene opštine Dubrovnika. I pokojni dr Turnić preživio je batinjanja i torturu u ratu, o čemu svjedoče i pokajnička pisanja u dubrovačkoj štampi i žaljenje nekih Dubrovčana što su nedužni ljudi, poput dr Turnića, bili pretučeni samo zato što su Srbi.              
Dr Vukanović i dr Turnić su se i nakon rata snažno nastavili boriti za prava Srba i povratak imovine, između ostalog i Crkvene opštine. Oni nisu mogli ni zamisliti da će se pojaviti osoba poput nedostojnog Grigorija Vareškog, koja će unijeti nemir, smutnje i razdor među dubrovačke Srbe, i svojim ponašanjem ih otjerati od Crkve. Dr Turnić je prvobitno svoju imovinu, stan od 65 m2 u prizemlju kuće iznad Starog grada, bio zavještao Crkvi, ali kada je vidio šta radi Grigorije Durić poništio je testament i stan poklonio svom dugogodišnjem prijatelju i saborcu Miloradu Vukanoviću, a protiv Grigorija napisao Tužbu i više pisama Sinodu i patrijarhu zbog štetočinskog ponašanja.                                                           
U najmanju ruku je blasfemično i neljudski što sada Grigorije pokušava da pokojnog Turnića nakon smrti proglasi neuračunljivim, te tvrdi kako smo ga ja i Milorad omađijali i ubijedili da promijeni testament i tuži nedostojnog Grigorija!? Njegove krokodilske suze za stanom u blizini Starog Grada su očekivane i razumljive, jer je očito bio planirao da ga odmah proda i dobro unovči kao što je prodao 2 000 m2 crkvenog zemljišta u Dubrovniku, crkveno zemljište vrijedno 3,5 miliona na Rondou u Mostaru, ili zemljište u trebinjskoj kasarni, za koje je lani uzeo 1,1 milion maraka. Na sreću dr Turnić je na vrijeme shvatio ko je u stvari prevarant i lažov iz Vareša, pa je promijenio testament i svoju odluku.                                                                    

Pokojnog dr Turnića nažalost nikada nisam upoznao, i naravno da ja, niti bilo ko drugi, nismo mogli uticati na njegovu odluku o promjeni testamenta, koja je donesena mnogo prije nego što sam ja pisao o prostoru SNV i problemima dubrovačkih Srba. Pokojnik je kao predsjednik Crkvene opštine imao priliku da dobro upozna Grigorija i njegove saradnike, a svoja zapažanja o nemoralnim srebroljubivim osobama detaljno je opisao u pismima patrijarhu i Sinodu.                                                                    
Nažalost iz nemoći da meni bilo šta odgovori i parira putem pisama i intelektualnih prepiski, nemoćni milioner Grigorije okomio se na moju porodicu i nedužnog strica, za koga mogu sa punom odgovornošću reći da je istinski veliki čovjek, veliki intelektualac, veliki Srbin i patriota. Lažno napadati takvog čovjeka, i proglašavati neuračunljivim pokojnika, može samo neko ko ne vjeruje u Hrista, već u moć novca, moći, laži, podvala i manipulacija.


Činjenica da je ispod naslova „Vukanović dobio milionsku imovinu u Dubrovniku“ stavljena moja slika, jasno govori ko je bio meta, ali i pokazuje svu nemoć nedostojnog hercegovačkog biskupa, koji svojim ponašanjem pravi užasnu štetu ugledu naše Crkve. Cilj je da se ljudi dovedu u zabludu i pomisle kako sam ja pisao o problemima naše napaćene braće u Dubrovniku kako bi došao u posjed „milionske vile“ u Dubrovniku? Slika kuće koja je prikazana je takođe jeftina podmetačina, jer je stan pokojnog dr Turnića površine 65 m2 smješten u prizemlju druge kuće koja je sagrađena 1935 godine. Testament je promijenjen mnogo prije mojeg pisanja o prostorijama SNV, stan od 65 m2 ne može vrijediti 1,5 miliona evra kako navodi RTRS, ali u laži su velike oči.                                                                                 
Puno je grubih laži, podvala i neistinitih optužbi koje će „autor“ Bjelaković i njegov mentor Grigorije Durić morati dokazati na sudu, ne protiv mene već protiv nedužnog strica, jer ja odavno ne obraćam pažnju na pse koji laju dok karavani prolaze. Nažalost prljavi tragovi njihovog nečovještva dugo godina će zaudarati Zahumsko-hercegovačkom eparhijom, i podsjećati na velika iskušenja kroz koja smo morali proći pod nedostojnim vladikom.

Nebojša Vukanović