Mostarski simboli

Devet dana poslije katoličkog Uskrsa Hrvatsko kulturno društvo „Napredak“ danas, 10-og aprila, organizuje svečani Uskršnji koncert u katedrali Srca Isusova. Takođe danas, 10-og aprila, na dan osnivanja zloglasne  Nezavisne Države Hrvatske u Mostaru je svečano otvoren sajam pod sloganom „Jesmo li spremni“! Aluzija i simboli su više nego jasni i očigledni, i suvišno se upitati da li su organizatori sajma spremni Za Dom i Domovinu, ili hladno pivo, livanjski sir ili pršut porodice Lijanović!?                                      Mostar je jedan od gradova koji su simbol stradanja Srba u proteklom vijeku, a za svega nekoliko mjeseci 1941. godine ustaše su ubile najmanje 1 600 Srba u ovom gradu. Za samo jedan dan, 26-og juna 1941. godine, ustaše su umorile cijelo bratstvo manastira Žitomislić i 5 pravoslavnih mostarskih sveštenika. Nakon Vidovdanskog i Ilindanskog pokolja i masovnog progona, krajem avgusta 1941. godine, u Mostaru su preostala svega 852 Srbina, od 12 770 koliko ih je bilo na popisu 1931!                                       

Do kraja 1941. godine u Mostaru sigurno ne bi ostalo ni jedno srpsko uvo ni dijete u kolijevci da klanje i protjerivanje nisu zaustavili Italijani. Tokom Drugog svjetskog rata u dolini Neretve i Hercegovini stradalo je više od 12 000 Srba, a Bivolje brdo, Šurmanci, Korita, Golubljača, Ržani su su samo neka od masovnih stratišta nedužnih srpskih seljaka koji su stradali od ustaške ruke.                                 10. april bi, uz 6. april, 4. avgust, trebao biti jedan od najtužnijih dana u godini, kada bi Srbi trebali da zapale svijeće za pokoj duše nastradalih, i prisjete se svojih predaka koji su postradali od zloglasnih ustaša samo zato što su bili Srbi i pravoslavci. Nažalost naša istorijska sjećanja su plića od pameti, istorija nam nikada nije bila učiteljica života i sudeći po gafovima i užasnim greškama koje čine čelni ljudi Srpske, izgleda da od nje nismo ništa naučili!? Da jesmo, i da nas „prekodrinske“ Srbe koji su osjetili svu oštrinu ustaške kame vode mudre vođe, ne bi oni učestvovali u prikrivenoj proslavi Dana NDH!                                     

O srpskim zabludama, nesrećama i tumaranjima govori i nevjerovatna činjenica da velečasni mostarski paroh Radivoje Krulj javno amnestira, veliča i podržava Alojzija Stepinca, pravosnažno osuđenog ratnog zločinca i desnu ruku Ante Pavelića i Slavka Kvaternika, koji je već 16.4.1941. primio Pavelića i podržao ustaše i zločine nad Srbima!?

Umjesto da se mostarski paroh javno upita ko je i zašto umorio petoricu njegovih prethodnika i bratstvo manastira Žitomislić, gdje nestadoše mostarski Srbi, ko je i čijim blagoslovom katoličio i hostijom pričešćivao hiljade pravoslavnih Srba od Prevlake do Jasenovca, nedostojni pop Krulj blagosilja i amnestira zločinca Stepinca koji je podstrekavao, motivisao i podržavao ustaše u sprovođenju plana istrebljenja Srba, i tvrdi da su optužbe „srpska mantra, floskule i zabluda„!? O tempora o mores!

Datum otvaranja Mostarskog sajma nije nimalo slučajan, i u svemu sigurno ima puno simbolike a slogan „Jesmo li spremni“ je gruba provokacija koja vrijeđa svakog Srbina! Srbi su tokom 20-og vijeka praktično nestali iz Mostara i doline Neretve i pretvoreni u statističku grešku, nakon tri masovna pogroma u periodima od 1914. – 1918, 1991 – 1995. a posebno u periodu od 1941. do 1945. godine. Danas u Mostaru ima neznatno više Srba, nego što ih je bilo u avgustu 1941. kada su pristalice Ante Pavelića sistematski istrijebile Srbe na ovom prostoru, i počinile genocid od koga se nismo nikada oporavili.                                                 

Iako se mnogi trude da budu veći katolici od pape, iz poštovanja prema svojim precima koji su mučenički postradali, naši lideri poput Milorada Dodika nikako nisu trebali naivno upadati u zamke, i zbog malih trenutnih političkih i ličnih interesa sramotiti i ponižavati žrtve svojih predaka. Ukoliko prisustvujete i veličate skup u Mostaru „desetog travnja“ pod sloganom „jesmo li spremni“ za Dom, onda dijelom amnestirate i sve one koji uz Tompsona i na druge načine slave ustaše,  veličaju NDH, lik i nedjela najvećih zločinaca, kanibala i kasapina u krvavoj istoriji Balkana,

No od nekog ko je hiljadu puta pokazao makijavelističku beskrupuloznost, ko je svom narodu zadao brojne udarce i doveo ga na ivicu opstanka, izdajnički predao Hrvatskoj vrijednu Jasenovačku građu, koja je dokaz srpske golgote, najmonstruoznijeg zločina i najvećeg genocida koji se dogodio na ovim prostorima, gdje je svaki pedalj zemlje nažalost natopljen krvlju, ništa se drugačije i bolje nije moglo ni očekivati.

 

Nebojša Vukanović