Kako su Dodik i Vasić 1999. zabranjivali RTS i zabili nož u leđa Srbiji?

Srbi slabo pamte i brzo zaboravljaju, pa ih zbog toga treba stalno podsjećati. Milorad Dodik prisustvovao je u Aleksincu obilježavanju 19 godina od početka agresije NATO-a na Srbiju, a domaća javnost nažalost je dobrim dijelom zaboravila kakvu su ulogu on i njegova Vlada imali u proljeće 1999. godine. Dodik sada priča protiv NATO pakta i navodno se protivi članstvu , iako su njegovi kadrovi Nebojša Radmanović i  Ana Trišić Babić Dodik napravili ključne korake u približavanju BiH članstvu u sjeverno-atlanskoj vojnom savezu. Dodik je uz pomoć Amerikanaca i tenkova NATO-a postao premijer 1998. i zbog toga je balkanski dašak svježine na početku bombardovanja morao da ih slijepo sluša, vraća dugove svojim mentorima na zapadu i zabije nož u leđa Srbiji, prethodno prekidajući platni promet, ukidajući dinar i jačajući centralnu vlast na nivou BiH.                                                                      

Da se u tim teškim vremenima Vlada Republike Srpske ponašala čudno i često zabijala nož u leđa braći sa druge strane Drine svjedoči i Uredba kojom je tadašnji ministar informisanja u Dodikovoj Vladi Majko Vasić svim televizijama u Republici Srpskoj zabranio da prenose program Radio-televizije Srbije! Odluku je donijela Nezavisna komisija za medije Republike Srpske, što je izazvalo ogorčenje javnosti i novinara. Pored zabrane prenošenje vijesti i priloga RTS-a, ministar Vasić zabranio je televizijskim kućama da izvještavaju i prate stranačke aktivnosti, konferencije za štampu i izjave političara, sa obrazloženjem da Vlada stavlja moratorijum na stranačke aktivnosti kako bi se spriječila polarizacija društva!                                                                                                                            Predsjednik Udruženja novinara Republike Srpske 1999. godine Branislav Božić uputio je tada Dopis vladinoj Komisiji za medije u kome izražava negodovanje zbog odluke da se lokalnim televizijskim stanicama u Srpskoj zabrani reemitovanje programa RTS-a, te pokušaje da se administrativnim mjerama pokuša izvršiti cenzura medija i pritisak na javno mjenje. Božić poručuje da nikakve cenzure ne mogu zaustaviti informaciju, te posebno naglašava neprincipjelnost jer vladina Komisija nije zabranila emitovanje programa vodećih svjetskih televizijskih kuća čije su države izvršile agresiju na Srbiju!                                                       

Nakon što je naredio da se prekine preuzimanje programa i vijesti RTS-a, ministar informisanja Rajko Vasić prijetio je neposlušnim novinarima i medijima koji nisu bili pod njegovom i Dodikovom kontrolom. Tako je 29-og marta 1999. gostujući u programu Srpske radio-televizije (iz koje je kasnije nastao RTRS) Vasić zaprijetio pojedinim privatnim televizijama da će im blokirati opremu i oduzeti dozvole za rad ukoliko se ne budu pridržavali njegovih gebelsovkih uredbi, i ako nastave da snimaju proteste građana koji su se okupljali širom Srpske kako bi pružili podršku braći u SR Jugoslaviji.                                                                                               

Glavni urednici medijskih kuća nisu poklekli pred prijetnjama i Vasiću su uputili oštar protest zbog mjera kojima se pokušava zavesti stroga cenzura. Tako je glavni urednik BNTV Vlado Trišić u Dopisu Rajku Vasiću 30.3.1999. odbacio optužbe da BNTV podstiče nasilje, i pita se zbog čega ministru informisanja smeta izvještavanje sa protesta bijeljinskih studenata koji su izašli na ulicu kako bi izrazili protest protiv bombardovanja Srbije, i da li treba zatvrati oči pred događajima i činjenicama, što nije ni profesionalno ni patriotski. Trišić se takođe pita Vasića da li mu smeta što BNTV prenosi neke emisije RTS-a, i smatra li da o bombardovanju bolje izvještavaju novinari iz Londona, Pariza, Vašingtona?                                                                                                                                                           

U Arhivi Republike Srpske može se pronaći još mnogo dokumenata koji pokazuju kakav su sraman izdajnički odnos Milorad Dodik i njegova Vlada imali prema Srbiji i SR Jugoslaviji u teškim vremenima tokom NATO agresije i bombardovanja. Dodik je morao da vrati dug NATO-u, na čijim je tenkovima došao na vlast godina dana prije početka bombardovanja Srbije, i zbog toga je na početku agresije na SRJ dozvolio da televizije u Republici Srpskoj prenose vijesti CNN-a i BBC-a, ali mu je smetalo izvještavanje RTS-a i beogradskih televizija.                                                                               

Po nalogu svojih zapadnih mentora Dodik je preko ministra informisanja Rajka Vasića vršio pritisak na medije u Republici Srpskoj da ne prate proteste građana i ne prenose program RTS-a, bojkotuju sve aktivnosti stranaka i političara koji su izražavali protest i nezadovoljstvo zbog bombardovanja,  ali se tražilo prenošenje mitinga koalicije „Sloga“. Cilj je bio da se selektivnim informisanjem smanji nezadovoljstvo građana Srpske, kako vojnici NATO-a i SFOR ne bi eventualno imali neke neprijatnosti.                                                                            

Naš narod nažalost često doživljava amnezije i brzo zaboravlja važne činjenice. Ponašanje Dodika, Rajka Vasića i njihovih saradnika tokom NATO agresije na Srbiju pokazuje o kakvim se lažnim patriotima radi. Pragmatično prilagođavanje i manipulacija narodom, koji ima kratko pamćenje, omogućila mu je da poslije dugih 19 godina i dalje bude na vlasti, a demografski, finansijski i privredni slom Srpske pokazuju kakvi su rezultati njihove duge vladavine koja je prešla u unutrašnju okupaciju.

Nebojša Vukanović