palpal

Jedinstvo po Dodiku

dodik.jpg

Jedinstvo po Dodiku

Poslednje dvije godine, od kako poslije 12 godina više nije dio vlasti u zajedničkim institucijama u Sarajevu, Milorad Dodik uporno plasira priče o svesrpskom jedinstvu i lažno poziva opozicione političare i stranke da se ujedine u borbi za nacionalne interese i očuvanje Republike Srpske. Istovremeno preko tzv „javnog servisa RS“ i svojih kontrolisanih medija, Dodik kao vrhunski licemjer vodi najprljaviju kampanju i iznosi grube laži, uvrede i konstrukcije na račun političara koje poziva na jedinstvo i saradnju. Dodikov cilj je jasan. On želi da navuče opozicione lidere u svoju klopku, blato prepuno fekalija i smeća koje je sam napravio, i onda kao anakonda da ih zagrli i polomi im kosti raznim podmetanjima i smicalicama uz podršku kontrolisanih medija, para-udbaških struktura, raznih plaćenika, mediokriteta i lažnih analitičara. Dodik je u velikim problemima, oko njega se nalaze ponori koje je sam iskopao i koje nijedan kredit MMF-a ne može da premosti, i njegov je cilj da pričom o jedinstvu prebaci odgovornost za tešku situaciju na opoziciju i zajedničke organe, i tako izbjegne talas nezadovoljstva koji će tek da uslijedi kada njegova Vlada bude primorana na „bolne rezove“ po diktatu MMF-a i stranih kreditora, koji uporno podržavaju Dodika da opstane na vlasti jer im odgovara ucijenjena marioneta koja će bespogovorno da ispunjava sve njihove zahtjeve. Najnoviji Dodikov lažni poziv za srpsko jedinstvo o Ustavnom sudu BiH, i trenutno nemogućem vraćanju prenesenih nadležnosti, u trenutku dok predaje Sarajevu kontrolu nad bankarskim sektorom zarad novog MMF-ovog kredita od 50 000 000 maraka je toliko ogavan, pokvaren i licemjeran da ga je suvišno komentarisati.

Koliko su Dodikovi poziv na jedinstvo neiskreni i licemjerni najbolje pokazuje njegovo izdajničko ponašanje u presudnim trenutcima za stvaranje Srpske, tokom Otadžbinskog rata, kada je formirao tzv „Klub nezavisnih poslanika“ i podrivao srpsko jedinstvo i nacionalno pomirenje koje je Radovan Karadžić uspostavio u ključnim trenutcima, i što je jedan od njegovih najznačajnijih uspjeha. Jedinstvo po Dodiku pokazao je i krajem devedesetih kada je na tenkovima SFOR-a došao na vlast, okupirao institucije, predajnike, televiziju i kod Prijedora napravio barikade prvocirajući sukobe među braćom kako bi došao i opstao na vlasti. Zanimljivo je da su mu pored Biljane i tada uz rame na balkonu i barikadama bili Dragan Lukač i Nenad Stevandić, koji i sada ima zadatak da ponavlja Dodikovu priču o jedinstvu istovremeno pljuvajući i lažno napadajući bivše saradnike i istomišljenike, i neutemeljenom pričom o navodnoj izdaji u Sarajevu pokuša prikriti sopstvenu veliku izdaju i bijeg pod Miletovu kecelju.

Osim izmišljenih neprijatelja i konstrukcija o ugroženosti Srpke koje plasiraju pranoične režimske sinekure, Republici Srpskoj na sreću trenutno ne stižu prijetnje i veliki pritisci iz inostranstva, ne nalazi se u vandrednoj situaciji od protivnika koji bi mogli da ugroze njen ustavni poredak. Jedina i najveća opasnost za opstanak Republike Srpske je Milorad Dodik i njegov nakaradni režim koji sistematski razara i uništava sve institucije, društvo i stubove na kojima počiva Republika Srpska. Dodik nas nije samo doveo u dužničko ropstvo i uzrokovao finansijski krah, zbog čega smo primorani da slušamo diktat i ispunjavamo uslove MMF-a, već su njegove partijske metastaze sistemski razorile gotovo sve zdrave ćelije u društvu i prouzrokovale teške devijacije unutar srpskog nacionalnog korpusa. Režim Milorda Dodika nastoji da sistematskim razaranjem i pokoravanjem sopstvene nacije inficira i uništi sve zdrave ćelije koje bi mogle biti nukleus i pokretači procesa obnove napaćene nacije, i tako želi preventivno da ugasi i obesmisli svaki pokušaj otpora svojoj diktaturi.

Republici Srpskoj jeste neophodno jedinstvo, ali istinska sabornost i ujedinjenje svih zdravih i istinskih patriotskih i građanskih organizacija, stranaka, inteligencije, nevladinog sektora, obrazovnih, kulturnih i sportskih institucija koje treba da budu složne i ostave po strani sve međusobno razmirice kako bi se riješio trenutno najveći nacionalni problem Srba sa ove strane Drine, a to je Milorad Dodik i njegov nakaradni sistem. Dodikov SNSD nije ništa drugo nego zločinačka organizacija koja je porobila i iscrpljuje sopstveni narod koji je pretvoren u taoca, i kao maligni tumor progresivno raste i jača na račun naroda i društva koje je iscrpljeno i propada. Zbog toga je u ovom važnom trenutku neophodno sveopšte jedinstvo i ujedinjenje svih iskrenih patriota kako bi se narod i Republika Srpka oslobodili od teških okova i unutrašnje okupacije.

Kao što se sa ciljem suzbijanja velikih epidemija i opasnih zaraznih bolesti pale ćebad i ostale stvari koje su izvori zaraze, tako nakon oslobođenja od crvenih okova sve institucije Republike Srpke treba detaljno očistiti od partijskih metastaza, i po uzoru na Garibaldijev „rizoriđemento“ krajem 19-og vijeka, stvoriti jedinstvo oko istinskih i zdravih vrijednosti savremenog društva, i pokrenuti dugotrajan period sveoukupnog preporoda i obnove napaćene nacije.

Nebojša Vukanović