palpal

Ideologija i kraj politike

Osim ekonomskog, demografskog, privrednog, te sistematskog uništavanja institucija i samih temelja Republike Srpske, vlast veoma uspješno uništava i građanima ogadi svaku politiku i ozbiljnu raspravu o suštinskim životnim pitanjima. Još u Staroj Grčkoj smatralo se da je idiot onaj koji se ne bavi politikom i koga ne interesuje život i društvo oko njega. Umjesto da politika predstavlja viteško zanimanje u kome se najobrazovaniji, najkreativniji i najsposobniji sukobljavaju idejama, programima, vizijama, vode dijaloge i sukobljavaju mišljenja, nažalost politika se kod nas svela na prljavu trgovinu, podvale, izdaje, licemjerstvo, laži i blato.                                                                       

Kupovina konvertira postala je osnovna strategija vlasti, koja političkom trgovinom jeftinim ljudima i pričom o rasulu i izdajnicima, pokušava spinovati javnost i skrenuti pažnju sa osnovnih egzistencijalnih i životnih tema većine građana. Režim ne želi da se govori o ekonomiji, modelima razvoja, reindustrijalizaciji, strateškim opredeljenjima, privredi, obrazovanju, potrebi napuštanja pogubnog neoliberalnog sistema, smanjenju siromaštva, nezaposlenosti, zaustavljanju masovnog iseljavanja…                                                                      

Umjesto toga vlast preko svojih kontrolisanih medija nameće bizarne teme o trgovini ljudima u 21-om vijeku, lažnom patriotizmu, te prepucavanjima ko je šta rekao i ko je na šta kako odgovorio. Proces kupovine papaka ima jasan protokol. Prvo se dogovori transfer, potom se informacija podijeli svojim medijima, i onda kreće najava prelaska, pa ceremonija samog čina, analize dvorskih analitičara i zaključak kako patriote napuštaju izdajnike. Nažalost skoro niko ne postavlja pitanje ko i kako plaća transfere, jer je jasno da vlast zloupotrebljava državu i javne institucije kako bi „namirila“ preletače. Niko od režimskih medija nije objavio kako bliski srodnici, poput recimo sina Đorđa Krčmara, preko noći visoko napreduju, dobijaju važne funkcije, namještenja, ili milionske tendere porodičnih firmi sa javnim preduzećima, kao u slučaju poslanika Dunjića.                                                                                 

Zanimljivo da sami „preletači“ ili „papci“ dovijaju veliki publicitet u javnosti, dvorski mediji opravdavaju njihovo nemoralno ponašanje i licemjerne izjave, a preletači detaljno objašnjavaju svoje zaokrete pričama o zapostavljenosti, ideologiji, pronalasku duše u novoj stranci. Niko od njih tobože nije „prelomio“ iz ličnih interesa, već zbog navodnog patriotizma, očuvanja Srpske, jedinstva…

Poslije 20 i kusur godina Borislav Bojić je odlučio da napusti stranku iz ideoloških razloga, i pređe u ideološki profilisan DNS!? Ono što zbunjuje javnost je kako neko može dobrovoljno biti u nekoj stranci ili organizaciji skoro 3 decenije, dobiti veći broj poslaničkih mandata, a potom preko noći shvatiti da nije dobra ideologija i preći u tabor dojučerašnjih političkih neprijatelja!?

Kakva je to ideologija DNS-a, osim što se Pavićeva stranka pretvorila u usisivač koji kupi preletače i političko smeće. Kakva je to harizma Marka Pavića, osim što može dijeliti funkcije, pa da se za njega masovno lijepe preletači?                                                                     

Nijedna vlast i država u prošlosti nije se dugo održala ukoliko se bazirala i oslanjala na izdaji, prebjezima i konvertititima, pa tako ni aktuelni neće imati neku značajniju korist od strateških investicija u papke. Sasvim je prirodno da narod i glasači oštro kazne izdajnike i njihove pokrovitelje. Blato u koje režim pokušava uvući sve neophodno je napustiti, te nakon promjene vlasti najoštrije kazniti bilo koji pokušaj prljave trgovine ljudskim dušama, jer sve što je bazirano na trgovini, izdaji, zaokretima i ličnim interesima osuđeno je na propast.

 

Nebojša Vukanović