Feljton 2: Grigorije postao milioner preko noći

Preosvešteni i svakoj vlasti prepodobni Grigorije dobro je naplatio svoj politički angažman i aktivno učešće u izbornim kampanjama, promociji Milorada Dodika i vladajućeg SNSD-a.  O tome svjedoči i Ugovor o prodaji zemljišta na prostoru bivše kasarne „Vojvoda Luka Vukalović“ u centru Trebinja, koju je Grigorije dobio na poklon od Milorada Dodika 2009. godine. Naime Vlada Republike Srpske je 2009. godine, u vrijeme dok je Milorad Dodik bio premijer, donijela Odluku da pokloni Eparhiji Zahumsko-hercegovačkoj i primorskoj atraktivno zemljište u bivšoj kasarni za potrebe eparhijskog Konjičkog kluba „Vranac“.                                                                                          

Eparhija je od grada i Vlade RS dobila sredstva za rad Konjičkog kluba pod izgovorom da to pomaže liječenje djece sa posebnim potrebama hipo-terapijom. Nažalost sve je vrlo brzo propalo, Klub je ugašen a rasni konji pušteni u divljinu, od Zubaca do Gacka. Konjički klub i navodni humanitarni rad i liječenje djece sa posebnim potrebama je bio samo paravan kako bi vladika dobio atraktivno zemljište u centru grada. Vladika je zahvaljujući političkim vezama ubrzo promijenio namjenu zemljišta u građevinsko, riješio pitanje svojine, te se ubrzo pokazalo kakve su bile prvobitne namjere.

Dio poklonjenog zemljišta prije godinu dana je prodat za 1 100 000 maraka dvojici investitora iz Trebinja. To potvrđuje i notarski Ugovor o prodaji zemljišta, koji je lično potpisao episkop Durić Grigorije, sklopljen 22.3.2017. kod notara Milanke Žuljević u Trebinju. Ovim Ugovorom Grigorije je prodao dio poklonjenog zemljišta za 1 100 000 maraka, i uskoro bi na njemu trebao da se sagradi stambeno-poslovni kompleks. Tako je zahvaljujući izdašnim Dodikovim sinekurama, koje naravno ne plaća iz svog džepa već državnom imovinom, Grigorije preko noći postao milioner. Bilo bi logično da je dio sinekure i ogromne svote novca podijelio siromašnim vjernicima ali….

Prethodna gradska uprava je osporavala promjenu namjene i prodaju zemljišta, koje je predmet restitucije, ali je po dolasku Luke Petrovića na čelo grada Trebinja sve vrlo brzo riješeno u korist Grigorija. Komunisti su nakon Drugog svjetskog rata oduzeli obradivu zemlju mještanima kako bi se napravila kasarna, i potomci su prije nekoliko godina protestvovali, blokirali parcele i tražili da im se vrati oduzeta đedovina. Vlast ih je ignorisala, a ni Grigoriju nije predstavljalo problem da dođe u posjed zemlje koja je ranije nasilno oduzeta od seljaka, istovremeno insistirajući da se u Trebinju i Dubrovniku vrati Eparhiji oduzeta imovina.                                                                                        

Postavlja se pitanje gdje su novci završili i šta je Grigorije uradio sa 1 100 000 maraka koje je inkasirao prodajom parcela u bivšoj kasarni. Javnost postavlja šta je i sa više miliona maraka koje je ranije naplatio iznajmljivanjem nekretnina i prodajom atraktivnog zemljišta na Rondou, u Dubrovniku, Mostaru, dolini Neretve…  Dio novaca je uložen u luksuzne Grigorijeve rezidencije u Trebinju i Mostaru, te ostale potrebe modernog hervegovačkog vladike koji godinama živi „na visokoj nozi“.                                                                  

Vrlo je vjerovatno da je najnoviji milion uložen u novi biznis, jer je vladika preko povezanih firmi posredno počeo ponovo da se bavi stanogradnjom. Ovim poslom Eparhija se uspješno bavila prije 10-ak godina, kada je sa propalom firmom „Neimarstvo“ i kontraverznim biznismenom i prevarantom Matom Uljarevićem gradila poslovno-stambeni objekat u trebinjskom naselju Bregovi, neposredno pored Košarkaškog kampa Dejana Bodiroge.                                                                                                                       

Grigorije je od Dodika i Luke Petrovića dobio na poklon više miliona maraka, preko raznih poklona, zemljišta, objekata, grantova, raspodjele dobiti javnih preduzeća, donacija i kredita, a zauzvrat je morao aktivno da učestvuje u predizbornim kampanjama, hvali i promoviše vlast u Srpskoj i dijeli narod i vjernike kojima bi trebao biti duhovni pastir. O politici, kampanjama i sinekurama detaljnije ću pisati do kraja feljtona.

 

Nebojša Vukanović