Dokumenti o progonu dr Turnića i dr Vukanovića

Dokumenti koje objavljujemo nedvosmisleno i jasno demantuju sve laži, podvale i konstrukcije koje je prethodnih dana objavio Kerber Siniša Mihailović prenoseći nepotpisane tekstove sa trebinjskih dvorskih portala iza kojih stoji Luka Petrović i nedostojni Grigorije Durić, idejni tvorac medijskog linča mog strica Milorada Vukanovića. U seriji tekstova Kerber Mihailović se pita kako je Milorad, kao osnivač i predsjednik Srpske demokratske stranke u Dubrovniku, uspio da preživi ratne strahote i dešavanja, jer je po njemu valjda trebao biti strijeljan ili obješen kako bi posvjedočio i dokazao da je Srbin i da nije izdajnik!?                                                  

Nakon što se JNA u kasno proljeće 1992. godine povukla iz okoline Dubrovnika, te tako prestala opasnost od vojnog sloma i poraza, počeo je progon uglednih dubrovačkih Srba intelektualaca. Tako su uoči krsne slave Svetog Nikole, 18.12.1992. godine, hrvatske vlasti po nalogu Vojnog suda u Splitu, zbog navodne pobune i ugrožavanja teritorijalne sigurnosti Hrvatske, uhapsile Milorada Vukanovića, kao prvookrivljenog, te predsjednika Crkvene pravoslavne opštine dr Vladislava Turnića, predratnog sudiju Mladena Škera, Tomu Bajčetića i Rajka Radana.                                                                 

Iz sudskih rješenja, presuda i dokumentacije koju objavljujemo, jasno se vidi  da je pored ove petorice, još 10 Srba u odsustvu optuženo zbog navodnog neprijateljskog udruživanja i djelovanja, osnivanja Srpske demokratske stranke i veza sa JNA, pokušaja odcjepljenja dijela teritorije Hrvatske i pripajanja Srbiji i Crnoj Gori…                                 

Milorad Vukanović, Vladislav Turnić i ostalo troje uhapšenih skupa je provelo  mjesec dana u pritvoru, u podrumima Osnovnog suda u Dubrovniku pored vile Palma, a policija je u više navrata pretresala kuće osumnjičenih i optuženih. To je bio samo dio progona, napada i pritisaka, jer su nakon puštanja na slobodu nepoznate osobe na porodičnu kuću Vukanovića u Lapadu u,Ulici Iva Vojnovića, bacali eksplozivne naprave, dok je dr Vladislav Turnić pretučen u blizini Starog Grada.                                   

Dakle apsolutna je laž i neistina koju je objavio Kerber Siniša Mihailović da je Milorad Vukanović pušten na slobodu dok su ostali Srbi ostali u pritvoru, kao što su lažne tvrdnje o govoru Milorada Vukanovića na skupu SDS-a na Ivanici i gostovanju na HRT.  Iz ovih dokumenata, kao i ostalih koje ćemo objaviti narednih dana, jasno se vidi da su dr Vukanović i dr Turnić bili istinski prijatelji više decenija, i saborci koji su jednako postradali i preživili torturu u teškim vremenima jer su stali na čelo srpske zajednice u Dubrovniku.                                       

Dirljiva emotivna pisma i oporuke dr Turnića, koja ću objaviti narednih dana, jasno svjedoče o dugogodišnjem iskrenom prijateljstvu i bliskosti sa  Miloradom Vukanovićem, zbog čega je još 2006. godine u Osnovnom sudu u Dubrovniku u prisustvu svjedoka napisao testament kojim svoj stan od 65 m2 nakon smrti poklanja Miloradu Vukanoviću.                              

Sprovoditi višednevni medijski linč bez ikakvog osnova, osporavati nakon smrti nečije oporuke, izražavati sumnje u mentalno zdravlje i odluke, baviti se razlozima i motivima zbog čega je neko napisao testament, je vrhunac beščašća, nemorala, propagande i blata u koji je upala Fabrika mržnje, laži i zla predvođena  monstrumom Kervberom Sinišom Mihailovićem, glavnim i odgovornim urednikom Informativnog programa RTRS-a.

 

Nebojša Vukanović