Crnogorski model i Republika Srpska

izbori u Crnoj Gori.jpg

Crnogorski model i Republika Srpska

Izborni procesi na Balkanu sve su bliži su državama centralne Afrike nego uređenih evropskih zemalja. Vremenom su se potpuno izgubile sve norme i pravila, i u beskrupuloznoj borbi za opstanak na vlasti koriste se sva sredstva. Hapšenje 20 osoba i bivšeg komandata srpske Žandarmerije na dan izbora zbog optužbi za terorizam, navodni pokušaj puča, oružanog prepada i otmice Mila Đukanovića, dosada je neviđen presedan na ovim prostorima. Tako su umjesto u fer i slobodnoj atmesferi, izbori u Crnoj Gori protekli u jednoj vrsti vandrednog stanja. Crna Gora je jedina država u Evropi u kojoj nakon pada komunizma nije došlo do promjene vlasti i vladara, a očigledno da su se do danas održale neke metode iz doba Kominterne. Paradoksalno je da su nosioci režimske propagande u Crnoj Gori srbijanski mediji, Pink M i Informer, dok su najtiražnije crnogorske dnevne novine, Vijesti i Dan, naklonjene opoziciji.

Uprkos zloupotrebama državnog aparata, brojnim nepravilnostima, pritiscima na građane i nekoj vrsti vandrednog stanja, crnogorskoj opoziciji nedostaje svega jedan poslanik da formira Vladu i tako nakon 27 godina okonča režim Mila Đukanovića. Iako razjedinjena, opozicija je odnijela pobjede na lokalnim izborima i nakon duže vremena preuzeće vlast u Budvi i Kotoru. U Crnoj Gori već duže vremena vlast se održava silom i represivnim aparatom uz prećutnu ili otvorenu podršku najuticajnijih stranih faktora, pa je za očekivati da Milo Đukanović starim metodama formira novu Vladu. Moguće je da će DPS pokušati da kupi i neke opozicione poslanike u crnogorskoj Skupštini, prije svega iz URE koja se takođe zalaže za članstvo Crne Gore u NATO, i tako formira tijesnu većinu. Izvjesno je da Vlada formirana na takav način ne bi bila dugog vijeka, i već naredne ili za dvije godine mogu se očekivati novi vandredni parlamentarni izbori.

Izbori u Crnoj Gori su za nas važni jer Milorad Dodik do detalja kopira svog učitelja Mila Đukanovića i koristi se njegovim metodama vladanja, kupovinom glasača i poslanika, cijepanjam opozicionih stranaka i rovarenjem ubačenih elemenata, najprljavijom propagandom i strogom kontrolom medija, konstruisanjem afera, te manipulacijom građanima lažnim patriotizmom i borbom za crnogortsvo, odnosno srpstvo. Nakon ovih izbora već mogu da zamislim Dževada Galijaševića i Predraga Ćeranića kako neposredno uoči opštih izbora 2018. godine prekidaju program RTRS-a dramatičnim vijestima da je policija Republike Srpske uhapsila atentatore i teroriste koji su pokušali da izvrše atentat na Milorada Dodika jer brani srpstvo. Ako se ponovo bude do detalja ponovo bude kopirao crnogorski modet, sitni paraudbaši iz najmračnijih vremena mogli bi da šire paniku među građanima tvrdeći da nije bitno što su plate smanjene i što je privatizovana Elektroprivreda Republike Srpske, najvažnije je da je policija sposobna da odbrani Oca nacije hapseći lažne teroriste koji su preplivali rijeku Drinu.

Balkan je očito i dalje „Tamni vilajet“ zarobljen u vremenu i prostoru, i pitanje je kada će se narodi probuditi i izaći iz začaranog kruga. Zato je poraz nekog od autokrata i totalitarnih režima u regionu veoma važan jer bi se na taj način upalilo svjetlo na kraju tunela za mnoge koji su izgubili nadu, pali u apatiju, poklekli i posustali u borbi za bolje sutra.

Nebojša Vukanović