Cenzura, teror i zastrašivanje

Direktor Radio Trebinja Manojlo Ćuk zabranio je da u Glasu Trebinja izlazi feljton koji je godinama pisao moj stric Milorad Vukanović, inače doktor istorijskih nauka. Milorad je dugo vremena u nastavcima pisao feljton o istorijskim temama, koji se nisu bavili politikom već prošlošću, važnim istorijskim ličnostima, međusobnim odnosima u regiji, stranputicama i zabludama srpskog naroda…                                                                          

Predratni mladi skojevac i uzorni komunista Manojlo Ćuk, u maniru dobrog kumrovačkog đaka, bez objašnjenja i bilo kakvog razloga zabranio je da se do daljnjeg u Glasu Trebinja objavljuju tekstovi koje je Milorad pripremio, što je još jedan u nizu dokaza da se vraćamo u 48, i da su se u Trebinju povampirili duhovi starih oznaša i udabaša. Nažalost istorija se ponavlja, i potomci onih koji su progonili, tukli i hapsili moje pretke, samo zato što su se suprostavljali nasilju, otimanju kuće, zemlje i stoke u zadruge, sada ponovo progone mene i članove moje uže i šire porodice. Na sreću vremena su se ipak promijenila, i u „lijevim skretanjima“ i „crvenom teroru“ više nema masovnog strijeljanja „kulaka“ i nedužnih seljaka, kao što su to radili Sava Mizara, Vlado, Petar Drapšin ili Dimitrije Bulajić, ali su neke metode kontrole, pokoravanja i zastrašivanja građana uznapredovale.

Strašno je da u 21-om vijeku ljudi budu progonjeni samo zato što imaju kontakt sa nekim koga je režim proglasio svojim neprijateljem. Najstrašnije je što upravo nedostojni Grigorije, umjesto da miri i blagosilja narod, u svojim propovjedima uporno pominje neprijatelje i dušmane koje treba uništiti!                                                         

Milorad je postao meta samo zato što je moj stric, i zvjeri pokušavaju da ga uvrijede i ponize bez ikakvog osnova, povoda i razloga. Već 5 dana naslovna vijest iz Srpske na sajtu RTRS-a su Vukanovići, a Kerber Mihailović prenosi nepotpisane tekstove u kojima se bez ikakvih dokaza brutalno vrijeđa, ponižava i diskredituje moj stric, koji je u ratu proživio pakao u Dubrovniku, bio hapšen, pretučen, izbačen sa falkuteta a na porodičnu kuću u više navrata bacana bomba. Nažalost dočekao da ga nakon svega progone i neki potonji Srbi, umjesto da pruže bratsku pomoć sunarodnicima koji su u prošlom vijeku preživili golgotu i masovna stradanja. Posebno je tužno što u napadima i progonu učestvuju naši duhovni pastiri, koji bi, da je sreće i iskrene vjere u Hrista, trebali da okrijepe i ohrabre pravoslavnu braću da opstanu, umjesto što se ljube, služe i druže sa fratrima i jezuitima.                                                                

Cenzura, zabrana izlaska feljtona, svakodnevni napadi i medijske manipulacije uperene protiv članova moje porodice su nebitne, i neće nanijeti nikakvu štetu čovjeku koji neosporno ima veliki ugled u svojoj sredini, i za koga će svako reći da je istinska duša od čovjeka koji nikada nije ni mrava zgazio.                                                                                           

Zbog moje istrajne borbe sa sistemom, puno je mojih bliskih srodnika i prijatelja doživjelo razne neprijatnosti, bilo napadano, smijenjeno, šikanirano, ostalo bez posla, izloženo mobingu ili ispaštalo na druge načine. Koristim i ovu priliku da uputim još jedno javno izvinjenje stricu Miloradu, kao svoj rodbini i prijateljima koji su nedužno ispaštali svih ovih godina jer kukavice nemaju hrabrosti da se meni otvoreno suprostave.                                                                                  

Nadati se da će uskoro proći ova potonja vremena potonjih ljudi, koji znaju da staviti obraz po zadnjicu često nije lijepo al bude korisno, te da će ponovo doći vrijeme istinske slobode, kada će ljudi bez straha od odmazde smjeti javno da iznose svoje stavove i ubjeđenja, otvoreno ukazuju na devijacije u društvu.

Pokušavaju da me spuste, znači da sam gore!

 

P.S. Svi oni koji učestvuju u progonu moje porodice, zovu i uznemiravaju moje stare roditelje, pokušavaju da plijene stvari iz kuće, napadaju nedužne i maltretiraju moju rodbinu, moraju biti svjesni da patnje, stres, suze, narušavanje zdravlja i progon nedužnih nikada neću zaboraviti niti oprostiti!

 

Nebojša Vukanović