Bogobojažljive bruke otadžbine

cast_otadzbine_udruzenje_clanovi.jpg

Bogobojažljive bruke otadžbine

Nagla i velika transformacija od uzornog komuniste do velikog vjernika ostavlja i veliki i dubok trag koji se lako može prepoznati. To se najbolje vidi i po Saopštenju tzv. „Udruženja Čast otadžbine“ iz Beograda, koji je objavljen u Večernjim novostima i koje počinje bogougodnim i bogobojažljivim savjetima te tvrdnjama da će se za vrijeme posta uzdržati od teških riječi, a završava se uvredama, gnusnim lažima, konstrukcijama i optužbama.
Nije lako proći metamorfozu od partijskog komesara, komiteta i petokrake do crkve, dveri i časnog krsta, pa zato treba imati razumjevanja za pisanije ljudi koji smatraju da je najveći patriotizam i čast otadžbine braniti režim i bahate bogataše koji su stekli stotine miliona maraka pljačkajući soptveni narod. Časne bruke toliko idu daleko u svom bogohuljenju da tvrde da je svaka kritika Milorada Dodika jeres, a svaki napad na njega skretanje sa Hristovog puta. Bogobojažljivi Brozovi oficiri toliko su se pogubili da jednog korumpiranog bezbožnika smatraju Mesijom i porede sa Isusom Hristom, te kažu da će sa njim dočekati „Hristovo Voskreseće“ misleći valjda na praznik Hristovog Vaskrsnuća! Oprosti im Bože jer neznaju šta rade.

Ako je Milorad Dodik oličenje časti, patriotizma i poštenja, onda su i njegove beogradske sinekure sa pravom sebe nazvali „čast otadžbine“. Ipak siguran sam da će vrlo brzo biti skinute maske, i da će vrijeme pokazati da se radi o najvećim brukama, najvećim izdajnicima, unutrašnjim okupatorima i zlotvorima koji su nanijeli nemjerljivu štetu svom narodu.

Očekivao sam da će umjesto uvreda, starih izlizanih floskula o Sorošu, Bakirovim kadijama, Alijinom kalifatu i seksualnoj nastranosti, penzionisani general Rodoljub Anđić odgovoriti da li su tačne i istinite tvrdnje i dokumenta koje sam objavio, i da li je njegov propali „Mlin“ u Bileći samo paravan za pranje novca. Umjesto odgovora i demantija, časne Dodikove sinekure sebe porede sa Živojim Mišićem, a Milorada Dodika sa starcom Vukašinom, te ističu ponos što se nalaze u njegovoj koloni.

Ne znam koliko se novaca iz HET-a treba preliti u Beograd pa da bi pojedincima javile ovakve halucinacije, ali porediti nečastive milijardere sa starcem Vukašinom i Isusom Hristom je vrhunac blasfemije. Poražavajuća je činjenica šu tome što se oni koji to rade u svakoj rečenici pozivaju na jevanđelje i vjeru u Hrista.
Nije lako preći put od Broza do Hrista, od komuniste ateiste do vjernika, srpskog nacionaliste i bogougodnika, i zato treba imati razumjevanja za sveopštu konfuziju u kojoj se nalaze konvertiti koji prolaze trnovit put vječitih uklapanja u svaki sistem. Tužno je što pojedinci služeći svakoj vlasti svojim udvorničkim ponašanjem kaljaju ugled i dostojanstvo ogromnog broja časnih oficira i vojnika, iskrenih i pravih patriota koji su uvijek kad je trebalo pokazali spremnost da se žrtvuju za nacionalnu stvar i napaćeno srpstvo. U svakom žitu mora biti malo kukolja, i zato ne treba puno obraćati pažnju na pisanije beogradskih sinekura.

Nebojša Vukanović