Bilećka sjetva i žetva

Kako posiješ tako ćeš i požnjeti. Bileća je već godinama u žiži javnosti, ali nažalost ne zbog dobrih projekata, investicija i razvoja već zbog haosa u lokalnoj skupštini, učestalih burnih rasprava, prekida sjednica, uvreda, tuče, pucnjava i šamaranja između odbornika. Akteri incidenata su godinama gotovo uvijek isti, a utisak je i pravilo da njihova popularnost među glasačima raste proporcionalno broju incidenata u kojima su učestvovali.                                                                                   

Šešeljev radikal Dražen Dunđer je nekrunisani kralj bilećkog primitivizma, koji je davno prevazišao svog idola i lidera. U dugačkom nizu incidenta često zna prevazići i sam sebe, a u poslednjem nastupu je ošamario novog predsjednika Skupštine opštine Bileća Srđana Rogana. Dunđer je prava maskota Bileće i lokalne Skupštine, i kako ovo hercegovačko mjesto nema pozorište, on je preuzeo ulogu prve dvorske lude i komedijaša koji već 10 godina zabavlja sugrađane svojim skečevima. Od šljema i gajbe na kojoj sjedi, do pucnjave sa kolegom odbornikom radikala Brankom Aleksićem i tuče sa odbornicima i članovima njihovih porodica, Dunđerov repertoar je širok, i po njemu je postao preoznatljiv i van granica naše Otadžbine.

Bilećani očito uživaju u njegovim primitivnim ispadima, galami, učestalim prijetnjama, psovkama, tučama, uvredama… To potvrđuju i rezultati izbora. Na lokalnim izborima 2008. godine Dunđer je po prvi put postao odbornik sa 144 glasa, da bi nakon niza teških incidenata na sledećim lokalnim izborima 2012. godine dobio povjerenje 231-og glasača u Bileći. Na opštim izborima 2014. godine Dunđer je kao šešeljev radikal utrostručio broj fanova i pristalica, i dobio povjerenje čak 632 glasača. Bilećani su vrlo pozitivno ocijenili njegov rad, ponašanje i intelektualne besjede u drugom mandatu, pa je 2016. sa 410 glasova gotovo udvostručio broj glasova u odnosu na 2012. godinu.                                                                    

Dunđer nažalost nije jedini, i Bilećani su uporni u biranju jednih te istih. To najbolje potvrđuje podatak da je aktuelni narodni poslanik i bilećki Vožd Radovan Vuković još 1978. godine izabran za predsjednika Opštinskog komiteta Saveza socijalističke omladine. Štampa iz davne *78 pisala je kako će skojevac Radovan Vuković, sa bratom Ljubom, dati značajan doprinos mladima, a slike današnje propale opštine najbolji su pokazatelj rezultata njihovog (ne)rada i predugih 40 godina upravljanjem Bilećom.                                                                                     

Bilećani vole uporno davati podršku jednim te istim, posebno onima koji su na vlasti kako bi nastavili da ih usrećuju. Tako je aktuelni načelnik Miljan Aleksić na lokalnim izborima 2012. imao 2530 glasova, a 2016. je obnovio mandat osvojivši skoro dvostruko više glasova, čak 4 116? Popiti svaki dan najmanje litru rakije ili gajbu piva, doći na posao par puta u toku mjeseca, te stvoriti 10 miliona duga za par godina je tajna uspjeha Miljana Aleksića.                                           

Bileća grca u dugovima, plate i doprinosi radnicima opštine kasne nekoliko mjeseci, a o težini situacije govori činjenica da nijedna banka nije željela dati kredit opštini, pa je Vlada morala dati garancije od 3 000 000 maraka kako bi se isplatile plate radnicima. Uprkos tome Miljanu podršku stalno raste, i što je više gafova, propusta, haosa i anarhije, to je vlast stabilnija a podrška građana veća.                                     

Već 10 godina gotovo da se ne mijenja ni sastava Klub odbornika vladajućeg SNSD-a i u njemu su „vječiti“ odbornici i funkcioneri Ljubo Vuković, Miodrag Čorlija, Blažo Vujović, Predrag Čuknić, Neđo Simović, Nebojša Rogan, Miljan Aleksić..                         

I dok primitivce uporno nagrađuju, Bilećani sa druge strane snažno preziru obrazovane, časne i principjelne ljude, a posebno univerzitetske profesore. Ugledni univerzitetski profesori i doktorani sa Lomonosova na izborima dobiju svega 60 glasova, što je 10 puta manje od Dražena Dunđera ili čak skoro 100 puta manje od Miljana Aleksića. Suvišno se  onda pitati ko je glavni krivac što je Bileća nadalako postala prepoznatljiva po haosu i anarhiji, nekonvencionalnom ponašanju i primitivizmu izabranih narodnih predstavnika. Oni su slika Bileće, koja je na dnu, a rezultati izbora pokazuju da su Bilećani jedini krivci za ružne slike koje se već 10 godina uporno šalju u svijet iz ovog malog hercegovačkog mjesta na kraju svijeta. Kako su sijeli, tako su i požnjeli.

Na kraju treba se sjetiti velikog Andrića koji kaže da dugotrajno robovaljnje i rđava uprava mogu toliko unakaziti shvatanje jednog naroda da zdrav razum i prav sud u njemu otančaju, oslabe i potpuno se izvitopere. Takav poremećen narod ne samo da više ne razliku dobro od zla, nego ni svoju korist od očigledne štete.

 

Nebojša Vukanović