20 godina Osovine zla – podsjećanje na Čubrilovića i Biljanu iz 1997.

Da se u Republici Srpskoj nažalost ništa ne mijenja godinama i decenijama svjedoče i snimci iz avgusta 1997. godine sa svečane sjednice u Banskom dvoru i osnivačkog skupa Srpskog narodnog saveza. Tik pored tadašnje predsjednice Republike Srpske i SNS Biljane Plavšić sjedio je Nedeljko Čubrilović, aktuelni predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske, nekad visoki funkcioner SNS-a a danas DNS-a. Osim Čubrilovića uz Biljanu su na osnivanju SNS-a bili Dragoljub Mirjanić, Ostoja Kremenović, Vladimir Lukić, Svetozar Mihajlović…

Biljana i Čubrilović su na vandrednim izborima 1997. sa SNS-om osvojili 15 mandata u Narodnoj skupštini RS, te sa Miloradom Dodikom, čija je Stranka nezavisnih socijaldemokrata imala svega dva poslanika, uz pomoć stranaca, SFOR, Bošnjaka i Hrvata, formirali vlast postavivši na silu Dodika za premijera. U međuvremenu Čubra i Pavić su SNS nakon raskola preimenovali u DNS, Dodik Stranku u Savez nezavisnih socijaldemokrtata, a babu Biljanu zamijenila je Biserka Željka Cvijanović. Nažalost Osovina zla već 20 i kusur godina u Republici Srpskoj uglavnom ostaje ista, i isti oni koji su tenkovima SFOR-a dolazili na vlast sredinom 90-ih, i sada vladaju koristeći se strahom, nasiljem, pritiscima, ucjenama i ostalim nedemokratskim, sebi svojstvenim metodama. Čak su i pretorijanci režima takođe ostali isti, a Dragan Lukač i Predrag Ćeranić i tada, kao i danas, zloupotrebljavali MUP Srpske pretvarajući ga u servis Mafije, nekolicine moćnika i stranih agenata.                      

I medijske sinekure se nisu puno promijenile, a nažalost i nakon 20 i kusur godina javnim servisom Srpske dominira jedan Miroslav Lažanski, koga tetka Biljana i dalje usmjerava da za srebrenjake hvali Milorada Dodika, čak ostrašćenije nego što je to radio krajem 90-ih kao „vojni analitičar“. Osovina zla nas melje više od dvije decenije, a zanimljivo da su i mnoge karike u lancu ostale iste.  Naš narod je sklon brzom zaboravljanju, pa ga neprekidno treba podsjećati na dešavanja iz skorije prošlosti kako ne bi uporno ponavljao iste greške.                                                                                 

Biografije naših voždova su impresivne. Nedeljko Čubrilović je od 1996. do 1998 bio prvi čovjek Banjaluke i tadašnjeg Izvršnog odbora grada, a od 1998. bio je direktor Puteva Srpske, u vrijeme dok se na funkciji ministra saobraćaja u prvoj dodikovoj Vladi nalazio Marko Pavić. Asfalt i putevi su oduvijek bili okosnica DNS-a, a Čubru i Starca Marka od stotinu ljeta dostojno je zamijenio Nenad Nešić, koji bi, ako ovako nastavi, mogao nadmašiti svoje učitelje! Čubrilović je preuzeo rukovođenje Narodnom skupštinom Srpske od Igora Radojičića, koji sada rukovodi Banjalukom i nalazi se na funkciji na kojoj je Čubrilović bio od 1996. godine!? Radojičićev saborac iz Demokratske socijalističke partije Nebojša Radmanović, takođe jedan iz plejade „vječitih suncokreta“, bio predsjednik IO Banjaluke, te ministar lokalne samouprave u Dodikovoj Vladi, član Predsjedništva BiH, delegat u Domu naroda BiH, direktor Glasa Srpske, Arhiva Srpske, Narodnog pozorišta Srpske..  Malo je ustanova kojima Radmanović nije rukovodio, jer Služba je Služba, i provjerenih kadrova ONA se teško odriče!                                                                                                                          

Pobrojati i umrežiti sve funkcije i zaokrete kameleona Nikole Špirića, ili savjetnika Miladina Dragičevića, rektuma, pardon rektora Mirjanića i ostalih Dodikovih „vječitih suncokrteta“ i po zlu poznatih kadrova je suvišno, jer bi se potrošilo mastilo i napisao novi Rat i mir, a ne bi se stigla opisati sva njihova zlodjela. Građani Srpske treba dobro da razmisle i prisjete se kako je Špirić nekad pjevao „Dodik, Živko i Biljana, Alijina tri ljiljana..“ i sve će im biti jasno.                                                                   

Marionete povremeno zamijene mjesta, ili kad se potpuno potroše i izližu završe na nekom đubrištu, ali rezultat je uvijek isti, krajnje poguban za naš narod i Republiku Srpsku. Ako 20 i kusur godina vladanja Osovine zla nije bilo dosta da se opametimo, i ako bilo koga od ONOMONJIH mogu povezati sa bilo čim poštenim, dobrim i lijepim, onda neka građani opet glasaju za Biljanu, koja se sada samo zove drugačije, Biserka Željka Cvijanović.

 

Nebojša Vukanović